Deze voormiddag had ik een interessante discussie met een vriendin. Ze vertelde me over haar moeilijke relatie met collega’s. Ik denk dat dit voor velen herkenbaar is, maar het is ook een taboe. Er wordt wel onderling over gepraat maar vaak niet openlijk uitgesproken in het team. Dit is spijtig !
Heb zelf enkele jaren als hoofdverpleegkundige in een rusthuis gewerkt. Daar heb ik aan den lijve ondervonden dat wat er gezegd wordt, niet altijd hetgene is dat ook effectief gedacht wordt. Heel dubbel om hiermee op een goede manier om te gaan. Zowel als ‘baas’ als als collega zelf is dit een moeilijke zaak. Hoe ga je om met een collega waarvan je weet dat hij/zij achter je rug slechte dingen over je vertelt. Doe je “normaal’ tegen die persoon, vermijd je alle contact (als dat mogelijk is tenminste) of ga je de confrontatie aan ? Dilemma !
Zelf ben ik van het principe : “Eerlijk duurt het langst !”. Als hoofd had ik de regel dat ik liever had dat mensen rechtstreeks met hun grieven tot bij mij kwamen, dan dat ik het achter mijn rug moest vernemen. Op die manier kan je je ook verdedigen en een beslissing motiveren. De kunst is denk ik : communicatie !
Communicatie is dan ook één van de meest voorkomende onderwerpen van boeken allerhande. Je moet er de index van een bibliotheek maar eens op naslagen : communicatie komt veel aan bod, zeker bij boeken over management en dergelijke.
Communicatie is belangrijk bij alles wat je doet. De eerste regel is : “Je kan niet niet communiceren”. Dit is een waarheid als een koe. Als je iemand een boodschap geeft, maar met je lichaamstaal zeg je juist het tegenovergestelde is het moeilijk om te weten wat nu de eigenlijke boodschap is. Naar wat luister je dan : naar hetgeen dat wordt gezegd met woorden, of hetgeen dat wordt gezegd met de lichaamstaal. Dit geeft vaak aanleiding tot verwarring of tot een gevoel van onbehagen.
Zelf vind ik communicatie heel interessant om mee bezig te zijn. Hoe breng je een boodschap over, hoe interpreteren mensen dingen die gezegd worden, hoe ga je om met weerstand, hoe ga je om met conflicten,… Allemaal heel boeiende materie.
Ik ben begonnen over hoe omgaan met collega’s en ben een beetje afgedwaald naar communicatie. Maar het hangt wel allemaal samen. Mensen met een verantwoordelijke functie zouden zich meer bewust moeten worden van wat er leeft in teams. Nu is het vaak zo dat er 1 keer per jaar aandacht wordt besteed aan teambuilding. Dan gaan we met het hele team een dag op uitstap, doen toffe opdrachten, helpen elkaar, gaan lekker eten,… En de rest van het jaar wordt er niets rond teambuilding gedaan.
Dit kan toch niet de bedoeling zijn. Een team staat er élke dag en niet maar 1 dag per jaar. Een goede baas (verantwoordelijke, voorzitter, hoofd,…) moet zich hiervan goed bewust zijn en elke dag werken aan zijn/haar team. Op die manier doe je élke dag aan teambuilding en haal je meer resultaten dan met die ene dag per jaar. Ik denk dat vele teamleden liever een goed team hebben het hele jaar door, dan één keer per jaar eens iets samen te (moeten) doen.
Mijn boodschap is duidelijk : wees open en eerlijk in je communicatie ook als de boodschap niet aangenaam is. Eerlijk duurt het langst !
Om af te sluiten een citaat van Peter F Drucker, Amerikaans management consultant en auteur : “Het belangrijkste in communicatie is te horen wat niet gezegd wordt.”
Daar zit waarheid in. Ik ben gelukkig gezegend met twee fantastische dichte collega’s: een man die altijd meteen zegt waar het op staat, en een vrouw die buitengewoon gevoelig is voor lichaamstaal.
)
Maar uit eigen ervaring blijkt toch ook dat in-your-face-communicatie voor de meeste efficiëntie en de aangenaamste werksfeer zorgt. De korte pijn, de beste resultaten!